1 - نام ادريس در قرآن كريم خداى تعالى در سورهء مريم مىفرمايد : وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا ( ) وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا « 1 » و ياد كن در اين كتاب ادريس را كه او پيامبرى صديق بود * و ما به او مكانى و الا عطا كرديم . شرحى از اين كلمات الف - صدّيق : تصديق كنندهء تمام اوامر الهى و پيامبران او ، همانگونه كه در سورهء حديد مىفرمايد : وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ . . . « 2 » آنان كه به خدا و پيامبرانش ايمان آورده‌اند ، آنها صدّيقان هستند . چنين چيزى امكان ندارد مگر زمانى كه قول و فعل انسان در پذيرش امر خدا و ترك هواى نفس يكى باشد . بنابراين صديقان پس از انبياء قرار دارند و هر نبى صديق است ، اما برخى صديقان از انبياء نمىباشند . ب - عليّا :

--> ( 1 ) - مريم / 56 و 57 . ( 2 ) - حديد / 19 .